زندگینامه: وی در سال 1333 در زنجان متولد شد. تا پایان دورة ابتدایی را در زادگاهش سپری كرد و بعد از آن در تهران به ادامه تحصیل پرداخت. ایشان دارای لیسانس مترجمی زبان، فوق لیسانس و دكترای زبان‌شناسی هستند.
از جمله فعالیتهای ایشان می‌توان به معاون پژوهشی دانشگاه الزهرا و رئیس گروههای ادبیات انگلیسی دانشگاه الزهرا و معاون آموزشی و پژوهشی دانشكده الهیات و ادبیات دانشگاه الزهرا و معاون پژوهشی دانشگاه الزهرا نماینده مجلس ششم و نایب رئیس كمیسیون فرهنگی، رئیس كمیته امور زنان و امور خانواده و رئیس فراكسیون زنان، مدیرعامل انجمن شاعران ایران و رئیس هیئت مدیره دفتر شعر جوان، عضو هیئت امنای كتابخانه‌های عمومی، عضو هیئت امنای سینمای كشور فارابی، عضو هیئت امنای پژوهشگاه فرهنگی، اجتماعی وزارت فرهنگ و آموزش عالی اشاره كرد.
آثار (شعر):«سفر سوختن»، «آواز گل سنگ»، «مادرانه‌ها» (برگزیدة شعر ادبیات معاصر 81)
ترجمه:«دربارة شعر» و «منطق در زبان‌شناسی»
تألیف:«آوا و معنا در شعر نیما»

فاطمه راکعی
 زندگینامه: وی در سال 1333 در زنجان متولد شد. تا پایان دورة ابتدایی را در زادگاهش سپری كرد و بعد از آن در تهران به ادامه تحصیل پرداخت. ایشان دارای لیسانس مترجمی زبان، فوق لیسانس و دكترای زبان‌شناسی هستند.
از جمله فعالیتهای ایشان می‌توان به معاون پژوهشی دانشگاه الزهرا و رئیس گروههای ادبیات انگلیسی دانشگاه الزهرا و معاون آموزشی و پژوهشی دانشكده الهیات و ادبیات دانشگاه الزهرا و معاون پژوهشی دانشگاه الزهرا نماینده مجلس ششم و نایب رئیس كمیسیون فرهنگی، رئیس كمیته امور زنان و امور خانواده و رئیس فراكسیون زنان، مدیرعامل انجمن شاعران ایران و رئیس هیئت مدیره دفتر شعر جوان، عضو هیئت امنای كتابخانه‌های عمومی، عضو هیئت امنای سینمای كشور فارابی، عضو هیئت امنای پژوهشگاه فرهنگی، اجتماعی وزارت فرهنگ و آموزش عالی اشاره كرد.
آثار (شعر):«سفر سوختن»، «آواز گل سنگ»، «مادرانه‌ها» (برگزیدة شعر ادبیات معاصر 81)
ترجمه:«دربارة شعر» و «منطق در زبان‌شناسی»
تألیف:«آوا و معنا در شعر نیما»

گفت‌وگو با خانم دكتر فاطمه راكعی
:: از زبان شاعر مادرانه‌ها
مهدی عزیزی

فاطمه راكعی (1333- زنجان) شاعر، محقق، مترجم و دكتر زبان‌شناس و عضو هیئت‌علمی دانشگاه الزهرا است. وی در عرصه فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی در سال‌های اخیر مسئولیت‌های متعددی را عهده‌دار بوده است كه نمایند‌گی مردم تهران در مجلس ششم از آن جمله‌اند. ما به بهانه‌ی برپایی دهمین كنگره‌‌‌ی سراسری شعرجوان درخانه‌ی هنرمندان ایران- كه طی سه سال گذشته میزبان این جشنواره بوده است- با او كه مدیرعامل انجمن شاعران ایران و رئیس هیئت‌مدیره دفتر شعر جوان نیز هست گفت‌گویی انجام داده‌ایم كه در ادامه می‌خوانید:
فاطمه راكعی مدیرعامل انجمن شاعران ایران در دهمین كنگره‌ی سراسری شعر جوان
* خانم راكعی! دهمین كنگره سراسری شعر جوان همین چند لحظه پیش به پایان رسید. شاعران جوان نسبت به دوره‌های گذشته چه اندازه پیشرفت كرده‌اند؟
تا این جا كه برایم بسیار جالب و امیدوار كننده بوده است. دركنگره‌ی گذشته، به خاطر بعضی مسائل اجتماعی كه پیش آمده بود، گونه‌ای سرخوردگی از بعضی مفاهیم و نیز سرخوردگی اجتماعی در شعر شاعران دیده می‌شد اما در كنگره‌ی امسال این سرخردگی را خیلی كمرنگ دیدم. شعرها - حتی شعر دانش‌آموزان- بسیار جدی و قوی بود و از زبان شاعر امروز. مضامین و پیام‌ها عموماً پیام‌های معنوی و اجتماعی بودند و این را گاه در شعر بعضی شاعرانی كه شاید ظاهرشان آن قدر نشان ندهد نیز می‌شد دید؛ شعرهایی بسیار جدی، دینی و معنوی خوانده شد كه برای من خیلی جای خوشبختی دارد.
* پیشینه‌ای كه ما درادبیات كهن و شعر فارسی داریم، خیلی‌ها را به ادبیات و شعرعلاقه‌مند می كند. كشش‌ جوان ها مخصوصا به این سمت خیلی زیاد است. این كنگره حسنی كه دارد این است كه آن ها امیدوار می كند واز احساس سرخوردگی آن‌ها می كاهد. فكر می‌كنید جز این چه انگیزه‌ای می‌تواند جوانان را به این تشویق كند كه اعتماد به نفس خود را برای حضور در این جا بالا ببرند؟
وجود جلسات و محافل جدی شعری در سطح كشور خیلی مهم است. متاسفانه با این كه سال‌هاست با نام «انجمن شاعران ایران» و «دفتر شعر جوان» فعالیت گسترده داریم اما به خاطر كمبود بودجه، چون یك نهاد غیردولتی هستیم- با این كه خواسته‌ی دیرین شاعران و شعردوستان ما در سطح استان‌ها و شهرستان‌هاست- نتوانستیم شاخه‌ها و شعبه‌های خود را در شهرستان‌ها دایر كنیم. تنها كاری كه می‌شد كرد این بود كه با شاعران جوان سراسر كشورارتباط مكاتبه‌ای برقرار كنیم كه این كار انجام شد. معتقدم اگر این گونه محافل در شهرستان‌ها واستان‌ها دایر شود، انجمن‌های شعر متفرقه یا محافلی كه شاعرند ولی شاعران جوان و پراستعداد ما را اقناع‌ نمی‌كنند، در فضای حال تنفس می‌كنند و رو به آینده خواهند داشت. این تز ما در دفتر شعر جوان و انجمن شاعران ایران است. معتقدیم كه تمام بزرگان شعر ما اعم از شاعران بزرگ كلاسیك یا شاعران برجسته‌ی معاصرمان مثل اخوان، نیما، و فروغ، آتشی، حسین منزوی و دیگران در زندگی شعری‌شان از چنین تزی پیروی كردند. دقیق‌تر این كه این‌ها مطالعات بسیار دقیق و با تاملی روی آثار بزرگ كلاسیك فارسی داشتند و سعی كردند خودشان باشند و ‌دردهای انسان شاعری را كه مال روزگار خودش است، بیان كنند. آن‌ها به آینده نگاه می كردند؛ به این معنا كه با تئوری‌ها و نظریات جدید نقد و نقد نو و نظریه‌های علمی در رابطه با شعر و شعر جوان آشنا بودند وهدفشان این بود كه در زمان حال نمانند و حركت كنند. این‌ها شاعران موفق ما بودند. چه آن ها كه فقط به گذشته پرداخته‌اند اما شاعر امروز نیستند ودر ایدون و ایدر و همی و ... مانده‌اند و در مفاهیم گذشته كه درد انسان امروز نیست و چه آن‌هایی كه زمان حال را درك می‌كنند و شاعر امروز هم هستند ولی به آینده نگاه نمی‌كنند و مطالعات وسیع ادبی و شعری جهانی و آمد و شدهای ندارند، هر دو دسته راه به جایی نخواهند برد و سطح شعرشان به هر حال پویایی لازم را از دست خواهد داد. من معتقدم كه هر شاعری كه به این سه عامل پیوند خورده، هر جای كشورمان كه باشد موفق خواهد شد. آثارش به دست شعردوستان خواهد رسید و جایگاه خود را پیدا خواهد كرد.
* برای این كنگره‌ها گزینشی وجود دارد؟ اگر دارد چه ملاكی مدنظر شماست؟
ما از حدود 100 شاعری كه معمولاً در سال به عضویت دفتر شعر جوان درمی‌آیند یعنی بهترین‌ها را انتخاب می‌كنیم. مثل كنكور.امكانات نداریم. اگر داشتیم شاعران بیشتری را می شد با كار بیشتر بالاتر برد... سوالتان چه بود؟
* برای این كنگره‌ها گزینشی وجود دارد؟ اگر دارد چه ملاكی مدنظر شماست؟
بله. ما هر ماهه جزوه‌هایی را به صورت ماهانه و ماهنامه برای صدنفری كه در شهرستان ها عضو هستند می‌فرستیم. در تهران كه جلسات هفتگی شعرخوانی و نقد شعر شاعران جوان شعرهاشان را ارائه می‌كنند و دوستان خودشان به اتفاق كارشناسان شعرهایشان را نقد می‌كنند. دوستان شهرستانی هم به صورت مكاتبه‌ای شعرهای همدیگررا می‌بینند، می‌خوانند و نقد كارشناسان روی آن ها را می‌بینند. برای كنگره از آن ها خواسته می‌شود كه شعرهایشان را بفرستند؛ شعرهایی را كه دوست دارند ارائه شود. كارشناسان دفتر شعر جوان كه خود شان از شاعران معاصر هستند و منتقدان برجسته‌ی كشورند، گزینش شاعران جوان را برای این كه به عضویت یك ساله دفتردربیایند، برعهده دارند. شعرهای برتری را كه در كنگره خوانده می شود نیز همین كارشناسان گزینش می‌كنند. ما مسابقه و جایزه نداریم. گمان می‌كنیم این چیزها نباید به آثار جدی شعری راه پیدا كند و دغدغه‌ شعرای جوان‌ها ما بشود. همین كه شعرهای خوب در یك مجموعه چاپ می‌شود برای بچه‌ها بسیار ارزشمند است و معنادار.
* با توجه به این كه خانه‌ی هنرمندان ایران میزبان این دوره از كنگره است، شما برای گسترش فعالیت‌های انجمن‌ می‌توانید برنامه‌هایتان را این‌جا متمركز كنید ؟ نظرتان راجع به این فضا چیست؟
امیدواریم با مدیریت خوب آقای غریب‌پور كه هم هنرمندند و هم مدیری قوی‌، ارتباطات بیشتری را در آینده‌ی نزدیك با خانه‌ی هنرمندان ایران برقرار كنیم. برنامه‌های ما صرفا به این كنگره محدود نمی‌شود. البته خوشبختانه فضای خانه‌ی شاعران معاصر ایران هم فضای شاعرانه‌ و خوبی است كه به ما امكان می‌دهد برنامه‌های «نقد شعر»مان، «حلقه‌ی مهر»مان، «مهمان ماه‌»مان را آن جا برگزار كنیم. سالنی كه داریم برای بحث‌های تخصصی كافی است اما امیدواریم برای برنامه‌ها بزرگ‌ترمان بتوانیم با هماهنگی با خانه‌ی شاعران ایران از فضای خوب هنری خانه‌ی هنرمندان ایران بیشتر استفاده كنیم.

ادبستان
 http://www.iranpoetry.com/archives/000767.php

نظر
نویسنده: محمود موحدان | تاریخ ارسال: شنبه 7 اردیبهشت 1387 | ساعت ارسال:11:04 ق.ظ | دسته: شاعران دیار ما ,
لینک این ارسال: /post/608
این ارسال در - ساعت - ویرایش شد.